Bedrijven in crisistijd

Momenteel bevinden we ons op een belangrijk punt in de geschiedenis. Want nooit eerder hebben we in vredestijd zo’n situatie meegemaakt als nu. In oorlogen moesten restaurants en winkeliers ook wel eens dicht, omdat ze in vechtgebied zaten. Dan misten ze ook inkomsten. Toch leidde oorlog zelden tot economische crisissen. Sterker nog, het haalde ons er vaak uit. Kijk bijvoorbeeld eens naar de Tweede Wereldoorlog. Daaraan vooraf ging de grootste crisis uit de geschiedenis, namelijk die van 1929. Om de schade die deze crisis had veroorzaakt op te lossen, werden veel regelingen getroffen, om te helpen met het wederopbouw van de economie. Maar pas echt in de oorlog was de economie weer goed, omdat er weer veel productie was, en dus weinig werkloosheid .

Dat kunnen we nu natuurlijk niet doen. Want in tegenstelling tot in oorlogstijd, kunnen we nu niet de productiecapaciteit ophogen. Sterker nog, we moeten heet tegenovergestelde doen, omdat mensen zoveel mogelijk thuis moeten blijven om verspreiding van het virus te voorkomen.

De restauranthouders en de winkeliers van nu hebben dus een veel groter probleem dan de mensen in de oorlog. Want er is geen sector die kan compenseren voor hun verlies. Op de korte termijn hebben ze een som geld gekregen waardoor ze waarschijnlijk wel in staat zullen zijn om de eerste maanden door te komen en de loonadministratie zoals gewoonlijk te kunnen doen. Maar op lange termijn zullen er grote problemen met de salarisverwerking ontstaan. Want als er geen inkomsten zijn, maar wel heel veel uitgaven blijven, krijgen deze bedrijven een groot probleem. Dan zullen ze werknemers moeten ontslaan, loon moeten verminderen of zelfs het bedrijf failliet moeten laten gaan. En dat is natuurlijk ook niet wenselijk, voor die mensen zelf niet, maar voor de economie is het ook erg slecht als er veel mensen worden ontslagen en veel bedrijven failliet gaan.